Als je Straatsburg verlaat, verdwijnen de kathedraal en de rivieroever langzaam in de verte, terwijl de wegen vanuit de grote stad al snel overgaan in rustige fietspaden langs het kanaal. De etappe is vlak en rustig, onderbroken door sluizen, weiden en af en toe een ooievaar boven je hoofd. Naarmate de route Sélestat nadert, verandert het landschap subtiel. De grote vlakten maakt plaats voor een lappendeken van velden, weiden en verspreid liggende dorpjes waar kerktorens boven de daken uitsteken. In het westen komen de eerste hellingen van de Vogezen in zicht, bezaaid met wijngaarden die het licht vangen, terwijl in het oosten de horizon zich uitstrekt naar de Rijn. De lucht voelt hier rustiger aan, het tempo langzamer, alsof het de overgang aankondigt van de drukte van het noorden naar het meer intieme hart van de Elzas.